Bor, Kruising Mechelse Herder, 4 ½ jaar, impulsecontrol agressie

November 2014

Elma Bartels
Dierenarts gezelschapsdieren

Twee jaar geleden kwam Bor in mijn eigen dierenartsenpraktijk voor onderzoek in verband met hoestklachten. Hij werd aangeboden door een vriend van zijn vorige eigenaar, een dakloze, die enkele dagen daarvoor overleden was. Bor was al meerdere malen bij ons in de praktijk geweest voor zijn entingen. In zijn kaart stond, dat hij een pittige, wat drukke hond was, maar verder waren er geen bijzonderheden. Toen duidelijk werd, dat deze vriend een nieuw tehuis voor Bor zocht, daar hij hem zelf niet kon houden, hebben wij besloten hem over te nemen. Bor is een heel vriendelijke, enthousiaste en actieve hond. Onze bijna volwassen kinderen vonden hem meteen ook erg leuk. Het leek of Bor zich vanaf het eerste moment direct bij ons thuis voelde. Hij kreeg zijn eigen plek om te liggen en te slapen en kon heerlijk vrij rondrennen op ons ruime erf, gelegen in het buitengebied.

Vanaf het eerste begin had hij een enorme belangstelling voor treinen. Wij wonen op ongeveer een kilometer afstand van het spoor en Bor staakte zijn spel direct als er een trein voorbij kwam. Op de eerste wandeling ging het al mis. Toen er een trein aankwam, sleurde hij mij achter zich aan om achter de trein aan te rennen.  Later bleek, dat zijn eerste eigenaar hem dat geleerd had. In de buurt van treinen was hij dan ook altijd heel erg opgewonden en gefrustreerd. Een ander verklaarbaar, maar vervelend gedrag was het “bewaken” van mijn boodschappentas en uitvallen naar mijn zoon, als hij er iets uit wilde pakken. Ook dit had zijn vorige baas hem geleerd. Vanaf de eerste dag, dat wij hem kregen, was Bor erg aan mij en mijn man gehecht. Hij volgde ons in huis en raakte erg opgewonden als één van ons vertrok, om bij onze thuiskomst weer heel erg blij en opgewonden te reageren, met tegen ons opspringen, happen, piepen en blaffen als resultaat.

 

 


Op een gegeven moment nam dat happen wat ernstiger vormen aan. Bij het spel kon hij, zomaar bij het passeren van één van ons, in je hand of bil happen. Echt serieus werd het toen hij mijn man in zijn been beet bij het passeren van een andere hond, langs de spoorweg. Van dit incident zijn we erg geschrokken.

Wij hebben toen onmiddellijk contact opgenomen met mevr. Jonckheer-Sheehy, naar wie ik al eerder cliënten uit mijn eigen praktijk had doorgestuurd, met goed resultaat. Gelukkig konden we al snel bij haar terecht. Al tijdens het eerste consult werd duidelijk, dat het gedrag van Bor niet normaal was en ook niet onder de noemer “druk herdergedrag” geplaatst kon worden.

Mevr. Jonckheer was vanaf het begin heel duidelijk: de gedragsafwijking, die Bor vertoonde was ernstig.  Met de juiste medicatie en training zou er waarschijnlijk wel veel kunnen verbeteren, maar Bor zou nooit genezen van zijn aandoening. Er zou altijd een risico blijven, dat hij een andere hond of een mens zou bijten, maar met de juiste maatregelen zouden we dat risico tot het minimum kunnen beperken. Die duidelijkheid hebben wij erg gewaardeerd.

Bor heeft medicatie gekregen, voor minstens een jaar en misschien wel levenslang. Verder moet hij altijd met een muilkorf om uitgelaten worden, aan een lange lijn. De nabijheid van treinen moeten we zoveel mogelijk vermijden. We kregen het advies om hem te castreren en dat hebben we door middel van een castratie-implantaat gedaan. We hebben tips en oefeningen gekregen om thuis te doen, onder begeleiding van een gedragsdeskundige in de regio. Het hele gezin houdt zich nu aan deze aanwijzingen. Bor lijkt niet gehinderd te worden door het uitlaten met de muilkorf om en met de tips , die we kregen om hem te wennen aan het omdoen, was hij er zo aan gewend. Hij wordt zelfs blij als hij hem ziet, want dat betekend, dat hij mee uit mag.

Intussen gaat het een stuk beter met hem. Hij is veel rustiger, springt niet meer tegen ons en vreemde mensen op en hapt niet meer in onze handen. Er hebben zich tot nu toe geen bijtincidenten meer voorgedaan en daar zijn we ontzettend opgelucht over. We realiseren ons, dat we voortdurend alert moeten blijven en dat we alle maatregelen moeten blijven volhouden, maar dat is het ons alleszins waard, want ondanks zijn gedragsafwijking is Bor ook een hele lieve en trouwe hond en zouden we hem niet graag willen missen! 

We zijn mevr. Jonckheer erg dankbaar, dat ze ons op zo’n prettige, respectvolle en invoelende wijze geholpen heeft bij dit probleem.           

 

 

           

       

    

      

english versionnederlandse versie

Want to know more about animal behaviour and animal welfare and see some interesting behaviour cases? Then check us out regularly on facebook. For current animalytical activities and hot topics, follow us on twitter. New updates weekly!!!

News!!!!!

The Netherlands gets their first specialist in Veterinary Behavioural Medicine!!! 

More details

Appointment?

Dogs/Cats:
Tel: 0317 419120
Wagenrenk

Horses:
Contact Form